ค่าจ้าง ค่าชดเชย วิธีการยื่นคำร้อง

เขียนโดย นางสาวชรินทร์รัตน์ ชลสวัสดิ์ (ทนายอ้น)

ค่าจ้าง คือ “เงิน” ที่ลูกจ้างได้รับเป็นค่าตอบแทนที่ทำงานให้แก่นายจ้างซึ่ง ค่าจ้างนั้นจะต้องเป็นเงินเท่านั้น
ค่าชดเชย คือ เมื่อมีการเลิกจ้าง กฎหมายกำหนดให้นายจ้างจ่ายค่าชดเชยแก่ลูกจ้าง แต่ถ้าลูกจ้างกระทำความผิดจนเป็นเหตุให้มีการเลิกจ้าง นายจ้าง หรือลูกจ้างลาออกเอง ก็ไม่จำเป็นต้องจ่ายค่าชดเชยในการเลิกจ้าง

ค่าชดเชยจะต้องจ่ายตอนเลิกจ้าง ซึ่งลูกจ้างมีสิทธิได้รับค่าชดเชย ดังนี้

1. ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบ 120 วัน แต่ไม่ครบ 1 ปี มีสิทธิได้รับค่าชดเชยเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้าย 30 วัน
2. ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบ 1 ปี แต่ไม่ครบ 3 ปี มีสิทธิได้รับค่าชดเชยเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้าย 90 วัน
3. ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบ 3 ปีแต่ไม่ครบ 6 ปี มีสิทธิได้รับค่าชดเชยเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้าย 180 วัน
4. ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบ 6 ปี แต่ไม่ครบ 10 ปี มีสิทธิได้รับค่าชดเชยเท่ากับอัตราค่าจ้างสุดท้าย 240 วัน
5. ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบ 10 ปี แต่ไม่ครบ 20 ปี มีสิทธิได้รับค่าชดเชยเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้าย 300 วัน
6. ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกัน 20 ปี ขึ้นไป มีสิทธิได้รับค่าชดเชยเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้าย 400 วัน

วิธีการยื่นคำร้องต่อพนักงานตรวจแรงงาน

ในกรณีนายจ้างไม่จ่ายค่าจ้าง , ค่าชดเชย , ค่าจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า หรือเงินตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานพ.ศ. 2541 ลูกจ้างหรือทายาทของลูกจ้างสามารถไปยื่นคำร้องต่อ พนักงานตรวจแรงงาน (สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานท้องถิ่นที่ลูกจ้างทำงาน) พนักงานตรวจแรงงาน ต้องพิจารณาคำร้องของลูกจ้างภายใน 60 วัน แล้วแจ้งคำสั่งว่าลูกจ้างมีสิทธิได้รับเงินหรือไม่ โดยส่งคำสั่งให้แก่ลูกจ้างไปยังภูมิลำเนาของลูกจ้างและนายจ้าง หากลูกจ้างหรือนายจ้างไม่พอใจในคำสั่ง สามารถอุทธรณ์ต่อศาลแรงงานได้